Tom Dik

Een boomhut. De deur gaat knarsend open. Een duister figuur met een zwarte zonnebril sluipt het gammele trappetje af. ‘En…cut!’ Camera verplaatsten, opname, ‘en actie!’. Duister figuur rent door het smalle gangetje achter het huis. Er klinkt een klappertjespistool. ’Stop!’
Stop. Ja, inderdaad. Stop. Waar gaat dit verhaal heen? Nergens heen. Een onafgerond verhaal. Maar voor mij tevens het startpunt. Ik ben Tom Dik, regisseur, producent en scenarioschrijver van Fenix Films Assen. Maar het bovenstaande heb ik niet geschreven. Het bovenstaande ís mijn verhaal. Ik als acht jarig jongetje dat meeloopt met zijn grote broer en zijn vrienden die met een klein, oud cameraatje aan het filmen waren. Losse scènes, geen verhaal, geen plot, geen eindresultaat. Maar wel een begin, want hier is mijn passie voor het maken van films begonnen.
En dus begon ik zelf met een nog kleiner cameraatje wat te knutselen. Met een geschilderd decor, een oude doos en playmobil poppetjes als acteurs ronde ik mijn eerste, met foto’s in elkaar gezette filmpje af. Het resultaat toen? Trots. Het resultaat nu? Nou ja, laat maar…
Maar vanuit daar ben ik verder gegroeid. Ik ontdekte dat Willem eenzelfde passie had voor bewegend beeld en geluid en samen ronden wij nog een ‘playmobilfilmpje’ af. Daarna ontmoetten wij Rick en Pim met wie wij samen in groep 8 van de basisschool de dertig minuten durende epos De reis van de Pelgrim in elkaar zetten.
Nog een productie, het eerste seizoen van World Power, volgde tot onze wegen en die van Pim scheidden. Met zijn drieën gingen we verder, met Seizoen 2 en een afsluitende film van World Power, het bekroonde Bal Masqué en twee speelfilms. In 2014 stonden we voor het eerst voor een uitverkochte bioscoopzaal met de film Solidariteit en in 2016 stonden we er wederom, ditmaal met de film Skinny Love. En we zijn hier. Een eigen website voor een eigen bedrijf.
Sinds het tweede seizoen van World Power ben ik regisseur geweest. Mij visie toen? Geen idee. Mijn visie nu? Inspireren, verhalen vertellen en de publiek iets meegeven om over na te denken. Hoe ik dat doe? Ik denk aan dat acht jarige jongetje in de boomhut in de achtertuin.
’En… cut!’